Gut gegen Nordwind
Po raz pierwszy od niepamiętnych czasów zarwałem noc z powodu książki, właściwie książek. Gut gegen Nordwind zostawiła wielki niedosyt. Na szczęście (i dzisiejszonocne nieszczęście zarazem) Daniel Glattauer napisał kontynuację – Alle sieben Wellen. Nie myślałem, że jestem jeszcze tak sentymentalny.
Jeżeli wyjdzie w Polsce, nie wahajcie się ani przez chwilę. Tylko nie zaczynajcie czytać w ciągu tygodnia, bo zawalicie wszystkie najlbliższe terminy. (Żeby nie było, że nie ostrzegałem).
Vincent
Zrobiłem klip do mojego nagrania Vincent (Starry Starry Night), o którym tutaj kiedyś pisałem.
31.12.2009
Ostatni dzień najgorszego roku w moim dotychczasowym życiu. Przyjaciele z reala wiedzą, co przechodzę od 3 lat, ale jakby tego było mało, w mijającym roku stało się to, o czym niby się wie, że kiedyś nastąpi, ale się to przez całe życie wypiera. Najpierw straszna diagnoza a potem odejście najważniejszej w życiu każdego człowieka Osoby.
Od czerwca nie odzywałem się do nikogo poza domownikami. Nie odbierałem telefonów, rzadko wychodziłem z domu. Potem starałem się uciec w pracę. Jej częścią jest śledzenie rozwoju Internetu, w tym poznawanie portali społecznościowych. W ten sposób na początku września trafiłem na Twittera, dzięki któremu stopniowo zacząłem wracać do ludzi. Niespodziewanie spełnił rolę (auto)terapeutyczną, na tyle skutecznie, że w październiku mogłem w miarę normalnie wejść w nowy rok akademicki.
Wiadomo, zawsze może być gorzej, ale to, co wielu uważa za najgorsze, w moim przypadku byłoby najlepsze. Tyle że tylko dla mnie. Niestety.
o parytetach
Projekt ustawy o parytetach stoi na nieudowodnionej tezie, jakoby kobiety były w Polsce ’starym zwyczajem’ dyskryminowane. Część uzasadnienia, w której mowa o konieczności pełnienia wielu ról społecznych, to wręcz argumenty na nie, wyjaśniające, dlaczego polityka kobiet tradycyjnie nie interesuje.
95% moich studentów to kobiety. Na ćwiczeniach z praktycznej znajomości j. niemieckiego można w miarę swobodnie dopasowywać tematykę do życzeń studentów. Bez względu na rok studiów niezmiennie od ponad 20 lat procent osób zainteresowanych polityką jest śladowy. Jeżeli nawet dadzą się namówić (albo się ich do tego zmusi ;), poziom znajomości tej materii jest na ogół żenujący. Jeśli założyć, że absolwenci szkół wyższych to intelektualna elita społeczeństwa, z której będą się rekrutowały kandydatki, wnioski nasuwają się same.
W projekcie proponuje się 50/50. Można założyć, że kobiety, które do tej pory trafiały na listy, były osobami zainteresowanymi i w miarę kompetentnymi (uwaga nie dotyczy Samoobrony i podobnych tworów :). Czy ta ustawa rzeczywiście poprawi jakość życia publicznego? Mam wątpliwości. Z drugiej strony, ryzyka dużego nie ma, bo gorzej już być nie może. Chyba.
eClicto – niewypał roku?
Przedpremierowa konferencja eClicto potwierdziła niestety wszystkie stereotypy dotyczące polskiej jakości i organizacji. Począwszy od smutnych, stękających bez przekonania prezenterów, ze strzelającym sobie w stopy wiceprezesem na czele, poprzez koncept i wreszcie sam – pożal się Boże – produkt, który na wejściu odstaje technicznie od tego, co już jest na rynku, tyle że nie polskim. I chyba właśnie o to naprawdę chodziło: być pierwszym, nawet za cenę blamażu. Czas pokaże, czy to słuszna decyzja. Szkoda, że nasz rynek (na razie cały, bo dla dwóch miejsca nie ma) zagospodarowuje coś tak mizernego. Może to spowolnić rozpowszechnienie eBooków w Polsce.
kupiłem książkę
No i stało się: Zamiast jak normalny człowiek w księgarni, kupiłem książkę w iTunes, do tego płacąc za nią więcej, niż za papierową. Oczekiwałem, że czytanie jej na ajfonie będzie równie przyjemne jak np. “The Missing Manual”. Niestety. Software toporny i niewygodny. Na szczęście lektura wciąga tak, że udaje mi się nie zwracać na to uwagi.
Aha, nie powiedziałem, co to książka – Stieg Larsson: “Die Verblendung” :-) [Män som hatar kvinnor].
o lansie
Gdy napiszemy coś o sobie, w warunkach polskich dobrym pomysłem jest przed naciśnięciem końcowego “Enter” przepuszczenie wpisu przez filtr antylansowy. Jednak gdy zaczniemy się zastanawiać nad tym, co może podrażnić czyjeś kompleksy, łatwo dojdziemy do kompletnego paraliżu. W zasadzie możemy być pewni, że w zależności od statusu majątkowegoi, wieku, samooceny itd. znajdzie się ktoś, kto wszystko, co nie będzie żaleniem się, zrzędzeniem, nie przedstawi nas jako ofiary, odbierze jako autolans.
Ale czy nie jest nim już sama obecność w portalach społecznościowych?
Chrabja nie żyje
Przyzwyczaił mnie do tego, że bez uprzedzenia znikał na kilka dni, czasami tygodni. Ostatni raz rozmawialiśmy 5 października, głównie o twitterze, na którym pojawił się niedawno za moją namową. Stamtąd też, trochę przypadkiem, przyszła ta straszna wiadomość.
Poznaliśmy się na blog.pl, 8 lat temu. Jeżeli istnieje coś takiego jak internetowa przyjaźń, to właśnie to nas łączyło. Nie spotkaliśmy się nigdy w „realu” a wiedzieliśmy o sobie dużo więcej niż nasi „realni przyjaciele”.
Parę lat temu wymyśliliśmy, że nagramy coś razem. Padło na bluesa. Wysłałem Chrabjemu pierwszy z brzegu podkład bas+perkusja. On napisał tekst, nagrał partyzanckim sposobem wokal i przesłał mi mp3. Dograłem gitarę, obrobiłem i posklejałem jak umiałem.
Vademecum naukawca i entelektualisty
Co robić a czego nie, by uchodzić za człowieka wykształconego i „na poziomie”
Na początek zastanówmy się, czy aby na pewno słuszna jest maksyma „im więcej się wie, tym lepiej”? W pierwszym odruchu pewnie każdy potwierdzi. Jednak gdy się chwilę zastanowić, rzecz przestaje być już taka prosta i oczywista. Bo czyż nie jest tak, że niektóre wiadomości mogą być równie kompromitujące jak luki w wykształceniu? Czy człowieka doskonale orientującego się w zasadach działania agencji towarzyskich, znawcę samochodów, miłośnika sportu, potrafiącego bez zająknięcia wymienić strzelców wszystkich siedmiu bramek w meczu Polski z Haiti na mistrzostwach 1974 r. ktoś uzna za erudytę? Mało tego, czy ktoś dopuści myśl, że może on być jednocześnie ekspertem od Heideggera i Jaspersa dla rozrywki czytającym Baumana? Ważne jest zatem, by wiedzieć, które obszary wiedzy należy omijać szerokim łukiem, a jeśli się już je zna, by ten fakt skrzętnie ukrywać. Czytaj dalej…
archiwum twittera – wrzesień 2009
Minął miesiąc od utworzenia McBor na Twitterze. Mimo że jest dopiero ok. 250 wpisów, już teraz poruszanie się w archiwum jest niewygodne i czasochłonne (wymaga żmudnego klikania na “more”). Postanowiłem tutaj archiwizować moją twitterową “twórczość”. Pomijam konwersacje ze znajomymi i wpisy odnoszące się na do aktualnych w danym momencie wydarzeń na twitterze, po czasie niezrozumiałe.
Piaskiem po uszach
W końcu wysłuchałem reklamowanej jako wydarzenie muzyczne platynowej płyty Piaska z piosenkami Seweryna Krajewskiego. Rozczarowanie. Jedna, w porywach dwie kompozycje w miarę udane, pozostałe wymęczone jak wacek po weekendzie.
twitter, nie dla gadułów
Ograniczenie do 140 znaków okazuje się męczące, gdy chce się coś powiedzieć a nie tylko zaćwierkać lub wkleić linka. Najwięcej czasu tracę na szukanie najkrótszego sformułowania. Wymusza to kompromisy, a czasem tak okraja pierwotną myśl, że rezygnuję. Przy RT wypadałoby dodać jakiś własny komentarz, ale często brakuje na to miejsca. Skracanie i przeredagowywanie bez zgody autora jest – umówmy się – takie sobie.
zbrodnia katyńska a prawo Godwina
Członkowstwo w PO najwyraźniej dobrze służy marszałkowi Niesiołowskiemu. Po nim ostatnim spodziewałbym się rozumnego stanowiska w tak ideologicznie i emocjonalnie nacechowanej sprawie jak zbrodnia katyńska. Najprawdopodobniej nienawiść do Kaczyńskich wygrywa u niego z tą do sowietów. Zresztą w świetle definicji zawartej w konwencji ONZ z 1948 r. Niesiołowski ma rację: Czytaj dalej…
księga twarzy
Został już tylko miesiąc na pozbieranie się. Tymczasem wypadałoby jak co roku uaktualnić program zajęć z IT. Ostatnim razem wprowadziłem Google-Apps, teraz zastanawiam się nad Web 2.0. Zwłaszcza dla erasmusów może być interesujące pielęgnowanie zagranicznych znajomości poprzez Sieć. Jak wiadomo światowe standardy to facebook i myspace, więc zanim coś postanowię, chcąc nie chcąc muszę je poznać. Z rozpędu dołożyłem do tego towarzystwa twittera, który w przeciwieństwie do blipa dobrze współpracuje z wymienionymi oraz – jak widać na marginesie – z wordpress.com :-).
23 czerwca 2009, szósta rano
[...]
Przepraszam, że nie odpowiadam.
EDIT 18 września 2009:
We wspomnieniu po zmarłej dziś prof. Skardze, Magalena Środa cytuje w GW słowa, które oddają, to, co nadal czuję:
“Istnieje bolesna samotność, która rodzi się nie z nas, lecz z innej przyczyny ( ) jest nią utrata najbliższego człowieka. Takiego człowieka, który w naszym świecie był kimś niezmiernie ważnym, który go w wielkiej mierze wypełniał ( ) dzieląc z nim nie tylko uczucia, ale coś istotniejszego – zrozumienie. Gdy odchodzi zostawia po sobie pustkę, której niczym nie da się zapełnić”.
szansa dla generała
Jest szansa na ratunek dla gen. Jaruzelskiego. Ponoć spotykając się z Wałęsą JP2 zwykł dopytywać o niego.
Boże, miej w opiece ten biedny kraj!
w sprawie Lecha W.
Tak się ostatnio w Polsce porobiło, że dyskusja na dowolny temat prędzej czy później przechodzi w kłótnię o Bolesława, tfu, Lecha W. Miejmy to zatem z głowy.
jednym słowem
Czy da się określić jednym słowem …
- kompleksy (szczególnie ten niższości) pokrywane zarozumialstwem i bufonadą
- brak jakiegokolwiek szacunku dla własnego państwa i rozumienia jego interesów
- arogancję wobec nacji uznawanych za gorsze
- myślenie magicznie (zwłaszcza liczenie na cuda)
- skłonność do oszukiwania, eufemistycznie nazywanego “kombinowaniem”
- wszechobecną niekompetencję
- bezinteresowną nieuprzejmość
- niechlujstwo, niepunktualność, niesłowność, bylejakość
?
Deutschland – Polackei
Wyobrażam sobie, co by się działo, gdyby dajmy na to Franz Beckenbauer powiedział o Polakach to, co Boniek o Niemcach. Kaczor zerwałby jeszcze tego samego dnia stosunki dyplomatyczne i kazał się przeprosić przez Merkel, Köhlera i Bundestag z Bundesratem razem wzięte. Tymczasem w Niemczech co najwyżej śmieją się z pana “muszę powiedzieć” Bońka, z “muszę powiedzieć”* JEGO głupoty. Swoją drogą ciekawe, jak on to wyliczył, dlaczego są niby głupsi akurat 16 razy? :)
